WSTECZ

 

U P R A W A    P O R A

 

wymagania glebowe     nawożenie       siew      sadzenie        choroby i szkodniki       pielęgnacja       zbiór i przechowanie

 

 

Wymagania glebowe ...

 

Najlepszym podłożem do uprawy pora są gleby średnio zwięzłe, gliniasto - piaszczyste, o dobrej kulturze i prawidłowych stosunkach powietrzno - wodnych.

Dobrym podłożem dl pora są gleby o dużej zawartości próchnicy około 8%, gdyż zapewniają prawidłowy rozwój roślin i ułatwiają zbiór. Podłoże przeznaczone do uprawy porów powinno mieć pH 6-7. Aby otrzymać zdrowe, dobre jakościowo rośliny, pory należy uprawiać w zmianowaniu 1:3 lub 1:4.

Najlepszym przedplonem są rośliny o dobrze rozwiniętym systemie korzeniowym, które pozostawiają po sobie niezachwaszczone pole, jak np: warzywa kapustne i dyniowate

 

 

Nawożenie  ...

 

Por korzystnie reaguje na nawożenie organiczne. Najlepsze plony uzyskuje się uprawiając go w pierwszym i drugim roku po oborniku. Nawóz organiczny musi być dobrze rozłożony, należy stosować 50-60 ton/ha.

Nawożenie mineralne powinno być planowane na podstawie chemicznej analizy gleby.

AZOT zapewnia roślinom nieprzerwany wzrost, wprowadza się go do podłoża przed siewem i później w nawożeniu pogłównym (2-3 razy). Zbyt duża dawka azotu spowoduje gwałtowny wzrost, który szczególnie w zimowej produkcji pora przyniesie plon niskiej jakości. W czasie uprawy por wymaga od 200 do 250 kg azotu/ha. W uprawie jesiennej należy zastosować 100-150 kg przed siewem i w 3 dawkach około 50 kg pogłównie lub 2 razy po 75 kg. Nawożenie powinno się przeprowadzać w dni pochmurne i suche, a następnie pole i rośliny należy polać wodą. Do nawożenia pogłównego polecamy nawozy szybko działające (jak saletra wapniowa.

FOSFOR należy stosować tylko raz - przed sadzeniem lub siewem. W zależności od aktualnej analizy gleby stosuje się od 50 do 100 kg P2O5  / ha. Jeżeli ostatnia analiza podłoża wykazała brak potasu należy zastosować 150 - 200 kg K2O.

 

 

Siew ...

 

UWAGA: Nasiona pora najlepiej kiełkują w ciemności, dlatego wysiane nasiona dobrze jest przykryć.

 

Normy wysiewu w zależności od metody wysiewu i uprawy

 

termin siewu termin sadzenia ilość roślin / ha zbioru okres
połowa zimy wczesna wiosna 350.000 lato
późna zima połowa wiosny 200.000 wczesna jesień
wczesna wiosna siew bezpośredni 200.000 późna jesień
wczesna wiosna późna wiosna 167.000 połowa jesieni
połowa wiosny wczesne lato 167.000 późna jesień
połowa wiosny połowa lata 200.000 zima
wczesne lato późne lato 200.000 wiosna

 

Nasiona wysiewa się w szklarniach do skrzynek wypełnionych ugniecionym torfem lub do doniczek torfowych (3 - 4 nasiona do 1 doniczki). Przy wczesnej uprawie należy wysiać około 1000 nas/m2. Skrzynki powinny być zdezynfekowane środkami zapobiegającymi pojawianiu się wgryzki szczypiorki i śmietki cebulanki.

Przy siewie nasion do uprawy późniejszej należ wysiać 750 nas/m2. Zastosowanie nasion otoczkowanych wyeliminuje konieczność oprysków przeciw chorobom grzybowym atakującym siewki.

Przy siewie w warunkach zimowych (niska temperatura, słabe natężenie światła) zaleca się przykryć skrzynki białym odblaskowym materiałem.

 

Temperatura siewu to 18-20 C. Powinna być ona utrzymywana aż do stadium gdy siewki osiągną wysokość 7 cm. Następnie temperaturę obniżamy do 15 C. Jeżeli temperatura przy siewie jest zbyt niska istnieje ryzyko zjarowizowania nasion. Po 10 - 12 tygodniach gdy rośliny są grubości ołówka, temperaturę należy obniżyć do 10 C w celu zahartowania roślin przed sadzeniem.

Przy uprawie pora na zbiór późny nasiona można wysiać na rozsadniku. Ze względu na możliwość kontrolowania temperaturą najlepsze rezultaty przynosi siew w pomieszczeniach. Przy siewie w gruncie przykrycie gleby folią pozwoli uzyskać wyższą temperaturę podłoża.

 

Uprawa z siewu bezpośredniego jest tańsza, ale wymaga starannego przygotowania podłoża. Norma wysiewu wynosi 300.000 nasion/ha, odległość między rzędami 40-60 cm, a w rzędzie 2,5 cm. Zaleca się siew nasion kalibrowanych i otoczkowanych przy użyciu siewnika precyzyjnego. Przy siewie na zagonach o szerokości 2m (5 rzędów) stosuje się często gęsty siew. Teoretycznie duże zagęszczenie sprzyja wyciąganiu się roślin, a tym samym wydłużeniu części wybielonej. Siewki należy przerwać pozostawiając je w rozstawie takiej, jak przy sadzeniu rozsady. Ta sama odmiana, w uprawie z rozsady, będzie wcześniejsza, niż w uprawie z siewu bezpośredniego.

 

UWAGA : Przy siewie w połowie zimy, kiedy kiełkowanie trwa dosyć długo, mogą pojawiać się liście o barwie jasnozielonej i brązowych wierzchołkach. Są to początkowe objawy niedoboru azotu. W tym wypadku nalezy zastosować saletrę amonową w roztworze 1-2 kg/100 l wody na 100 m2

 

 

Sadzenie ...

 

Rozsada powinna mieć grubość 6-7 mm. Rośliny można wysadzać za pomocą sadzarki lub przy pomocy maszyny wykonującej otwory w glebie o głębokości 16-18 cm. W otworach tych ręcznie umieszcza się rośliny, tak aby wierzchołek wzrostu znajdował się poniżej powierzchni gleby. Otwory z umieszczonymi roślinami pozostają otwarte, ale natychmiast po sadzeniu pole należy nawodnić, dzięki czemu otwory zamulą się. Panujący mikroklimat wokół rośliny w otworach sprzyja szybkiemu ukorzenieniu się i wyrastaniu liści spod gleby w kierunku światła. Taki sposób sadzenia rozsady pora polecany jest szczególnie na glebach lekkich, rośliny wytwarzają wówczas dłuższą część wybieloną. Metoda sadzenia przy użyciu tradycyjnej sadzarki jest odpowiednia przy produkcji wczesnej. Z reguły rozsadę sadzi się na głębokości 10-12 cm. Odmiany wczesne wytwarzają dłuższą część wybieloną w porównaniu do odmian późnych. Nie mniej jednak należy pamiętać, że głębsze posadzenie daje najlepsze rezultaty. Rośliny wysadza się tak aby wierzchołek wzrostu znajdował się tuż nad powierzchnią gleby.

Innym zabiegiem powodującym wydłużenie części wybielonej jest obsypywanie roślin ziemią, zabieg ten utrudnia również rozwój chwastów.

 

 

 

 

Choroby i szkodniki ...

 

Papierowa plamistość pora (Phytophtora porri)

Duże, nieregularne, białe, suche plamy otoczone ciemnozielonym, wodnistym pierścieniem. W warunkach suchej pogody plamy mają pergaminowy wygląd. Infekcja następuje w wysokiej temperaturze, przy dużej wilgotniści.

 

Alternarioza pora (Alternaria porii)

Patogen ten występuje wtórnie na liściach i pędach opanowanych przez inne choroby. Objawia się brązowofioletowymi plamami, które zmieniają barwę na brunatnoczarną. W dalszym stadium całe rośliny zaczynają gnić.

 

Fuzaryjne gnicie korzeni (Fusarium culmorum)

Czerwonopurpurowe przebarwienia u podstawy łodygi. Na liściach pojawia się nalot grzybni. W efekcie końcowym cała roślina gnije. Fuzarium pojawia się jako infekcja wtórna.

 

Wgryzka szczypiorka (Acrolepiopsis assectella)

Gąsienice żerujące na powierzchni liści, a potem wgryzają się do wnętrza i żerując, minują je.

 

Śmietanka cebulanka (Delia antiqua)

Białe gąsienice widoczne na części wybielonej łodygi. W efekcie żerowania gąsienic liście żółkną i zamierają.

 

Wciornastek tytoniowiec (Thrips tabaci)

Szczególnie szkodliwy w okresie suchej pogody. Na liściach pojawiają się srebrne plamy. Można je znaleźć na ciemnej części pora.

 

 

 

Zabiegi pielęgnacyjne ...

 

W pierwszych dwóch miesiącach uprawy powinno zwrócić się szczególną uwagę na zwalczanie chwastów. Silna konkurencja ze strony chwastów może przyczynić się do bardzo znacznego obniżenia plonów. Z tego powodu por powinien być uprawiany na dobrze odchwaszczonych polach. Już po posadzeniu możemy zastosować mechaniczne niszczenie chwastów oraz herbicydy - według aktualnych zaleceń Programu Ochrony Warzyw> Istotne znaqczenie dla jakości i wielkości plonu ma również nawadnianie plantacji - w szczególnie w okresie lata.

 

 

 

Zbiór i przechowanie ...

 

Termin zbioru uzależniony jest od terminu sadzenia - najwcześniejsze odmiany rozpoczynamy zbierać w lipcu ( pęczki). W naszych warunkach klimatycznych możliwa jest też uprawa odmian zimujących w gruncie, takich jak Prospecta, Selina, Hiberna czy Triton F1. Te odmiany powinny być zebrane do końca wiosny. Poza tradycyjnym zbiorem ręcznym coraz bardziej popularny staje się zbiór mechaniczny. Zwiększa to tempo zbioru, co ma bardzo duże znaczenie szczególnie przy zbiorze odmian jesiennych.

Tradycyjnie pory przechowuje się w dołach, pod namiotami foliowymi lub w gruncie pod okryciami ze słomy. Coraz częściej tradycyjne metody zastępują przechowalnie lub chłodnie. Utrzymując temperaturę na poziomie 0-1 C i wilgotność względną powietrza na poziomie 90-95 % można pory przechować do 4 miesięcy

 

 

 

UWAGA

Przy opracowaniu powyższych zaleceń, staraliśmy się aby informacje w niej zawarte były jak najdokładniejsze. Przedstawione przez nas informacje powinny być jednak wykorzystane w oparciu o własną wiedzę i doświadczenie użytkownika oraz po uwzględnieniu warunków klimatyczno – glebowych typowych dla danego regionu.

W związku z tym, firma nie ponosi odpowiedzialności za wyniki uprawy opartej wyłącznie na danych zawartych w niniejszym opracowaniu.